Review: Super Mario Odyssey

Een nieuwe Nintendo-console is nooit compleet zonder een Super Mario, en hoewel de Nintendo-schakelaar heeft al twee titels ontvangen met de beroemde loodgieter met snor, namelijk Mario Kart 8 Deluxe En Mario + Rabbids: Koninkrijksgevecht, er ontbrak nog steeds een titel zoals Super Mario Odyssey.

De legende van Zelda: Adem van de Wild, which was released alongside the Nintendo Switch in March 2017, played a huge role in the console’s sales and market acceptance, but for many, especially the masses, Nintendo remains synonymous with Super Mario. This new title thus carries a great responsibility, that of “katapulteren” the Nintendo console to an even larger audience.

It’s practically impossible not to enjoy at least a little bit of the Super Mario games. Met meer dan 30 jaar ervaring is het ongetwijfeld een van de populairste franchises in de gamewereld. Hoewel niemand in het Mushroom Kingdom ouder wordt, is Super Mario, als we de jaren sinds zijn debuut meetellen, al behoorlijk oud.

In Super Mario Odyssey, it mirrors the childhood experience, where many of the older readers had their first encounter with the series. On one side, we have a new game full of content, and on the other, a new portable Nintendo console that brings a qualitative leap in “handheld games.”

The new game is the ultimate representation of Nintendo’s philosophy, preserving the traditional elements everyone knows while introducing new ones. It’s not a game that takes risks or goes beyond its limits, but it has genuine moments of charm and fun.

Het sleutelwoord is “Cappy", de hoedvormige metgezel die Mario zal vergezellen tijdens deze odyssee rond de verbazingwekkende planeet. Cappy heeft een heel bijzondere en complementaire kracht: het vermogen om "bezitten” the various enemies that appear. It’s an idea that, although relatively simple, provides wonderful results. This is exactly what the series needed to escape monotony and repetition. Of course, Mario blijft het hoofdpersonage, maar de mogelijkheid om andere personages uit dit universum te besturen, brengt nieuwe uitdagingen en zeer creatieve verrassingen met zich mee.

Cappy isn’t the only big novelty. Super Mario Odyssey is like an adventure, breaking the molds of its predecessors. The platforming and controlled jumps remain a key part of the experience, but each area visited has more personality and feels “levendigerHet gebied dat dit gevoel het beste overbrengt is New Donk City, een stad die duidelijk geïnspireerd is door New YorkEr rijden auto's op straat en personages met simpele maar humoristische dialogen, een enorme stap voorwaarts vergeleken met de vrijwel steriele werelden van eerdere games.

Iedereen die een Super Mario-spel heeft gespeeld, weet dat verhaalDe angstaanjagende Bowser heeft de prinses opnieuw ontvoerd en deze keer wil hij met haar trouwen. Dit dient als excuus voor de odyssee, die eigenlijk gewoon weer een achtervolging is. Bowser reist door verschillende koninkrijken om de perfecte bruiloft te plannen en zaait onderweg chaos. In elk koninkrijk is er iets belangrijks voor de bruiloft, zoals prachtige bloemen of een ongelooflijke taart. Terwijl Bowser een spoor van vernietiging achterlaat, reist Mario door elk van deze koninkrijken, zijn spoor volgend en de dag reddend.

Hoewel elke wereld visueel anders is en nieuwe uitdagingen met zich meebrengt, het doel is altijd hetzelfdeMario's schip wordt aangedreven door manen, en om Bowser te achtervolgen, moet de speler genoeg manen vinden om het schip van brandstof te voorzien en het volgende koninkrijk te bereiken. Het aantal manen verschilt van koninkrijk tot koninkrijk, maar er zijn er veel meer dan het lijkt. Elk level verbergt veel geheimen en creatieve manieren om de manen te verkrijgen.

Bovendien heeft elk niveau ook een andere baasEr zijn kwaadaardige konijnen, vogels, draken en andere wezens waarmee Mario te maken zal krijgen voordat hij dichterbij komt. BowserElk van deze confrontaties heeft een andere mechaniek, maar ze zijn allemaal eenvoudig en direct duidelijk. Ik zou zeggen dat Super Mario Odyssey in twee delen is verdeeld, en het eerste deel kan overdreven makkelijk zijn.

It’s a lot of fun, but towards the end, it brings some discomfort. Luckily, after the ending, there are new challenges, and the difficulty gradually increases. I understand that this is a game aimed at all ages, so the difficulty doesn’t have to be extreme (nothing like Cuphead, haha! :D), but there should be a balance. If a game is too hard, it’s frustrating; if it’s too easy, it’s boring, meaning one factor leads to the other.

Hoewel Super Mario-spellen meestal draaien om rennen en springen, Odyssee slightly breaks that tradition. There’s Cappy’s ability to control other characters and creatures, which dramatically transforms the gameplay, but in normal mode, Mario still has many subtleties.

De gameplay kent nog meer subtiliteiten als je met de Joy-Con in each hand. In this format, motion controls come into play. Nintendo encourages the player to play this way, but personally, I didn’t feel comfortable enough. The Joy-Con are small, and they lack support, leading to discomfort when trying to reach the buttons.

Het vermogen om outfits kopen for Mario, using coins or a special currency that varies depending on the levels, is another new feature in Odyssey. It’s a lot of fun to buy and dress the character in different ways, especially since there are many possible combinations. It’s a feature that could have been implemented a long time ago in the series, as there are countless games that allow character customization with clothes, hairstyles, tattoos, and accessories.