Review: Super Mario Odyssey

Een nieuwe Nintendo-console is nooit compleet zonder een Super Mario, en hoewel de Nintendo-schakelaar heeft al twee titels ontvangen met de beroemde loodgieter met snor, namelijk Mario Kart 8 Deluxe En Mario + Rabbids: Koninkrijksgevecht, er ontbrak nog steeds een titel zoals Super Mario Odyssey.

De legende van Zelda: Adem van de Wild, dat in maart 2017 tegelijk met de Nintendo Switch werd uitgebracht, speelde een enorme rol in de verkoop en marktacceptatie van de console, maar voor velen, vooral de massa, blijft Nintendo synoniem met Super Mario. Deze nieuwe titel brengt dan ook een grote verantwoordelijkheid met zich mee, namelijk: "katapulteren“de Nintendo-console aan een nog groter publiek bekend te maken.

Het is praktisch onmogelijk om niet minstens een beetje van de Super Mario games. Met meer dan 30 jaar ervaring is het ongetwijfeld een van de populairste franchises in de gamewereld. Hoewel niemand in het Mushroom Kingdom ouder wordt, is Super Mario, als we de jaren sinds zijn debuut meetellen, al behoorlijk oud.

In Super Mario Odyssey weerspiegelt het de jeugdervaring, waar veel oudere lezers hun eerste kennismaking met de serie hadden. Aan de ene kant hebben we een nieuwe game vol content, en aan de andere kant een nieuwe draagbare Nintendo-console die een kwalitatieve sprong voorwaarts maakt in "handheld games".

De nieuwe game is de ultieme belichaming van Nintendo's filosofie, waarbij de traditionele elementen die iedereen kent behouden blijven en nieuwe worden geïntroduceerd. Het is geen game die risico's neemt of de grenzen verlegt, maar die wel authentieke momenten van charme en plezier biedt.

Het sleutelwoord is “Cappy", de hoedvormige metgezel die Mario zal vergezellen tijdens deze odyssee rond de verbazingwekkende planeet. Cappy heeft een heel bijzondere en complementaire kracht: het vermogen om "bezitten"de verschillende vijanden die verschijnen. Het is een idee dat, hoewel relatief eenvoudig, prachtige resultaten oplevert. Dit is precies wat de serie nodig had om te ontsnappen aan eentonigheid en herhaling. Natuurlijk, Mario blijft het hoofdpersonage, maar de mogelijkheid om andere personages uit dit universum te besturen, brengt nieuwe uitdagingen en zeer creatieve verrassingen met zich mee.

Cappy is niet de enige grote nieuwigheid. Super Mario Odyssey is als een avontuur en breekt met de patronen van zijn voorgangers. De platformactie en gecontroleerde sprongen blijven een belangrijk onderdeel van de ervaring, maar elk gebied dat je bezoekt heeft meer persoonlijkheid en voelt "levendigerHet gebied dat dit gevoel het beste overbrengt is New Donk City, een stad die duidelijk geïnspireerd is door New YorkEr rijden auto's op straat en personages met simpele maar humoristische dialogen, een enorme stap voorwaarts vergeleken met de vrijwel steriele werelden van eerdere games.

Iedereen die een Super Mario-spel heeft gespeeld, weet dat verhaalDe angstaanjagende Bowser heeft de prinses opnieuw ontvoerd en deze keer wil hij met haar trouwen. Dit dient als excuus voor de odyssee, die eigenlijk gewoon weer een achtervolging is. Bowser reist door verschillende koninkrijken om de perfecte bruiloft te plannen en zaait onderweg chaos. In elk koninkrijk is er iets belangrijks voor de bruiloft, zoals prachtige bloemen of een ongelooflijke taart. Terwijl Bowser een spoor van vernietiging achterlaat, reist Mario door elk van deze koninkrijken, zijn spoor volgend en de dag reddend.

Hoewel elke wereld visueel anders is en nieuwe uitdagingen met zich meebrengt, het doel is altijd hetzelfdeMario's schip wordt aangedreven door manen, en om Bowser te achtervolgen, moet de speler genoeg manen vinden om het schip van brandstof te voorzien en het volgende koninkrijk te bereiken. Het aantal manen verschilt van koninkrijk tot koninkrijk, maar er zijn er veel meer dan het lijkt. Elk level verbergt veel geheimen en creatieve manieren om de manen te verkrijgen.

Bovendien heeft elk niveau ook een andere baasEr zijn kwaadaardige konijnen, vogels, draken en andere wezens waarmee Mario te maken zal krijgen voordat hij dichterbij komt. BowserElk van deze confrontaties heeft een andere mechaniek, maar ze zijn allemaal eenvoudig en direct duidelijk. Ik zou zeggen dat Super Mario Odyssey in twee delen is verdeeld, en het eerste deel kan overdreven makkelijk zijn.

Het is erg leuk, maar tegen het einde brengt het wat ongemak met zich mee. Gelukkig zijn er na het einde nieuwe uitdagingen en neemt de moeilijkheidsgraad geleidelijk toe. Ik begrijp dat dit een spel is voor alle leeftijden, dus de moeilijkheidsgraad hoeft niet extreem te zijn (niets zoals Cuphead, haha! :D), maar er moet een balans zijn. Als een spel te moeilijk is, is het frustrerend; als het te makkelijk is, is het saai, wat betekent dat het ene tot het andere leidt.

Hoewel Super Mario-spellen meestal draaien om rennen en springen, Odyssee breekt enigszins met die traditie. Cappy's mogelijkheid om andere personages en wezens te besturen, verandert de gameplay drastisch, maar in de normale modus heeft Mario nog steeds veel subtiliteiten.

De gameplay kent nog meer subtiliteiten als je met de Joy-Con in elke hand. In dit formaat spelen bewegingsbesturingen een rol. Nintendo moedigt de speler aan om op deze manier te spelen, maar persoonlijk voelde ik me er niet comfortabel genoeg bij. De Joy-Cons zijn klein en bieden weinig ondersteuning, wat leidt tot ongemak bij het bereiken van de knoppen.

Het vermogen om outfits kopen Voor Mario is het gebruik van munten of een speciale valuta die varieert afhankelijk van de levels een andere nieuwe functie in Odyssey. Het is erg leuk om personages op verschillende manieren te kopen en aan te kleden, vooral omdat er zoveel mogelijke combinaties zijn. Deze functie had al lang geleden in de serie geïmplementeerd kunnen worden, aangezien er talloze games zijn die personages laten aanpassen met kleding, kapsels, tatoeages en accessoires.